Maluszek w brzuszku

Wieczorem w pokoju Tymka stało nowe łóżeczko. Białe, malutkie, z drewnianymi szczebelkami. Było zupełnie puste.

– Mamo, czyje to łóżeczko? – zapytał Tymek.

– Maluszka – powiedziała mama i pogłaskała się po brzuchu. – Tego, który mieszka w moim brzuszku.

Tymek popatrzył na brzuch mamy. Był okrągły jak piłka. Ale maluszka nie było widać. Ani rączki, ani nóżki, ani nosa.

Tymek przyłożył ucho do brzucha. W środku coś cicho bulgotało: bul, bul. I nic więcej.

– Halo, maluszku! Jesteś tam? – zawołał Tymek.

Cisza. Maluszek nie odpowiedział.

Tymek spojrzał na puste łóżeczko. I nagle zrobiło mu się jakoś smutno.

– To łóżeczko jest ładniejsze niż moje – mruknął Tymek. I wsadził do niego swojego misia, żeby nie było takie puste.

Mama usiadła obok i objęła Tymka ramieniem, ciepło i mocno.

Wtedy na szczebelku łóżeczka zamigotało zielone światełko. To Świetlik, malutki robaczek, przyleciał popatrzeć.

– Maluszek w brzuszku jeszcze nic nie widzi – szepnął. – Ale słyszy. Ciekawe, co lubi słuchać?

Tymek pomyślał chwilę. Potem przyniósł grzechotkę i potrząsnął nią przy brzuchu mamy. Grzechu, grzechu, grzechu!

– Halo, maluszku! Jesteś tam?

Cisza. Brzuch był cichy jak poduszka.

– Może maluszek lubi bajki? – zastanowił się Tymek. I opowiedział brzuchowi o żabce, która skakała po liściach. Hop, hop, hop.

– Halo, maluszku! Jesteś tam?

Cisza. Tylko mama uśmiechała się nad głową Tymka.

Tymek położył rękę na brzuchu mamy. Był ciepły. I wtedy Tymek przypomniał sobie piosenkę. Tę, którą mama śpiewa co wieczór.

– Aaa, kotki dwa, szarobure obydwa… – zaśpiewał cichutko.

Puk!

Coś stuknęło pod ręką Tymka. Leciutko, jak mały paluszek.

– Mamo! – krzyknął Tymek. – Maluszek zapukał!

– Zapukał – powiedziała mama. – Usłyszał twoją piosenkę.

Tymek zaśpiewał jeszcze raz. Puk, puk! Maluszek odpowiedział dwa razy. Świetlik aż podskoczył na szczebelku ze szczęścia.

Potem Tymek wyjął misia z łóżeczka. Położył tam za to grzechotkę, tę z dzwoneczkiem.

– To dla maluszka – powiedział. – Jak przyjdzie, to mu pokażę, jak się grzechocze.

Mama pocałowała Tymka w czubek głowy i szepnęła: „Będziesz najlepszym starszym bratem na świecie”.

Mama otuliła Tymka kołdrą w dużym łóżku. Miś leżał obok, a łóżeczko maluszka stało cicho pod ścianą.

– Aaa, kotki dwa… – zaśpiewała mama.

Tymek zamknął oczy i położył rękę na brzuchu mamy. Puk. Maluszek też słuchał. I tak zasnęli we troje: mama, Tymek i maluszek w brzuszku.