Koparka, która nie chciała spać

Na dywanie stał kosz pełen klocków. A na koszu – żółta koparka z wielką łyżką. Na jej kabinie siedział Świetlik i świecił jak mały reflektor.

– Piżama włożona? – zawołała mama z łazienki. Szumiała woda.

– Włożona! – odpowiedział Tymek. – Tylko koparka jeszcze nie śpi.

– Bo ja kopię! – warknęła koparka. – Jeszcze jedna dziura! Wrr, wrr, wrr!

Łyżka wjechała między klocki. Stuk, stuk, stuk. I dziura była gotowa.

– To kamień! – zawołał Świetlik z kabiny. Na dnie leżało coś białego.

Tymek sięgnął do dziury i wyciągnął… skarpetkę.

– To nie kamień – powiedział Tymek i zaśmiał się. – To skarpetka taty!

Jak ona trafiła do klocków? Nikt nie wiedział. Tymek powiesił ją na krzesełku.

– Jedna dziura – powiedział Tymek i pokazał jeden palec. – Koparko, już noc.

– Jeszcze jedna dziura! Wrr, wrr, wrr!

Stuk, stuk, stuk. Druga dziura. A w niej coś czerwonego.

– Autko! – krzyknął Tymek. – Moje czerwone autko!

Zginęło dawno temu, a cały czas siedziało w klockach. Tymek przejechał nim po dywanie. Brum, brum. I postawił je pod krzesełkiem, pod skarpetką.

– Dwie dziury – powiedział Tymek i pokazał dwa palce. – Koparko, wszystkie auta już śpią.

– Jeszcze jedna dziura! Wrr, wrr, wrr!

Stuk, stuk, stuk. Trzecia dziura. Koparka zajrzała do środka i nagle ucichła.

Na dnie, na niebieskim klocku, siedziała biedronka. Malutka, z kropkami. Spała.

– Ciii – szepnął Tymek i położył palec na ustach. – Biedronka śpi.

– Ciii – szepnął Świetlik i przyciemnił światełko.

– Wrr… – szepnęła koparka i podniosła łyżkę wysoko, żeby biedronki nie obudzić.

Tymek przykrył biedronkę jednym klockiem jak daszkiem. Niech śpi.

– Trzy dziury – powiedział Tymek i pokazał trzy palce. – Koparko, a ty gdzie będziesz spać?

Koparka pomyślała.

– Jeszcze jedna dziura? – zapytała cicho. – Ostatnia?

Tymek popatrzył na kosz. Miejsca zostało w sam raz na jedną.

– Dobrze – zdecydował Tymek. – Ale ta dziura będzie garażem. Garażem do spania.

– Wrr, wrr, wrr! – zawarczała wesoło koparka i wykopała czwartą dziurę.

Potem wjechała do środka. Łyżka w dół, kabina w dół. Tymek przykrył ją chusteczką jak kołderką. Świetlik zszedł z kabiny i usiadł na brzegu kosza. A Tymek wskoczył do łóżka.

Mama weszła do pokoju i zgasiła dużą lampę.

– Czemu skarpetka taty wisi na krzesełku? – zapytała.

– Bo koparka ją wykopała – wyjaśnił Tymek. – I autko. I biedronkę. A teraz śpi w garażu.

Mama zaśmiała się, przykryła Tymka kołdrą i pocałowała w czoło.

W koszu było cicho. Skarpetka wisiała, autko stało, biedronka spała pod daszkiem.

– Wrr – powiedziała koparka przez sen. Tylko raz, cichutko.

Tymek zamknął oczy. Jutro znowu będzie kopać. Ale teraz cały garaż śpi. I Tymek też.